Psy latają! Czym jest dogfrisbee?

Sezon zawodów w dogfrisbee trwa. Jeśli masz możliwość uczestniczyć w takim wydarzeniu w swoim mieście, to gorąco polecam.* Jest to niesamowite widowisko. Czym jest dogfrisbee? Dla jakich psów i psiarzy jest odpowiednim sportem?

Dogfrisbee – o co w tym chodzi?

Zakochałam się w dogfrisbee, kiedy raz przypadkiem znalazłam się na Latających psach we wrocławskim Parku Południowym, obok którego mieszkam. Szczupłe i zwinne bordery, australijczyki, kundelki, malinoisy łapały w powietrzu dyski z niewiarygodną precyzją, pędziły jak rakiety i były niebywale skupione na swoich przewodnikach. Zafascynowały mnie nie tylko “efekty specjalne”. Nie mogłam raczej wyjść z podziwu dla współpracy między psami a ludźmi, a także tego, jak ogromny fun potrafiły czerpać z tego obie strony. Do tego oczywiście rewelacyjna muzyka z powerem i ogólna atmosfera.

Na czym polega dogfrisbee?

Dogfrisbee to sport, który polega na wykonywaniu rzutów plastikowym dyskiem przez człowieka i chwytaniem w locie tego dysku przez psa. Nie chodzi jednak o klasyczny aport. W tym sporcie liczy się to, aby człowiek potrafił świadomie i precyzyjnie rzucać oraz odpowiednio motywować swoje zwierzę. Dysk powinien być tylko pretekstem do przyjemnego spędzania czasu ze swoim psem oraz pielęgnowania w aktywny sposób wzajemnej relacji.

Jakie są konkurencje w dogfrisbee?

  • Freestyle – autorski program zawodników, któremu towarzyszy podkład muzyczny. Jego celem jest zaprezentowanie technik i figur, w których pies i człowiek czują się najlepiej.
  • ThrowNGo – sportowe aportowanie przez psa dysków. Oceniana i premiowana jest dokładność rzutów człowieka, skuteczność chwytów i szybkość przynoszenia dysku przez zwierzę.
  • Time Warp – w tej konkurencji liczy się czas. Zespół ma maksymalnie 60 sekund na “zaliczenie” chwytów w trzech wyznaczonych strefach. Na koniec pies musi przebiec linię startu z ostatnim dyskiem w pysku. Oczywiście, im szybciej, tym lepiej, więc stawką jest zmieszczenie się w kilkunastu sekundach.
  • Far Out – pies i człowiek podejmują trzy próby rzutowe. Suma odległości tych rzutów stanowi podstawę oceny występu.
  • Frizgility – to konkurencja dla zespołów, które dobrze czują się zarówno w dogfrisbee, jak i agility. Pies musi złapać dysk w specjalnej strefie, potem pokonać kilka przeszkód bez niego i na koniec ponownie złapać go w strefie rzutu.

Nie są to wszystkie konkurencje, lecz te, które pojawiają się na Latających psach. Zawodnicy startują w tych obszarach, w których najlepiej się czują.

Więcej o konkurencjach można dowiedzieć się na oficjalnej stronie Latających psów.

Jak zacząć trenować dogfrisbee?

Pies musi być dorosły

W przypadku dogfrisbee nie można zakładać, że im wcześniej zaczniemy trenować ze szczeniakiem, tym lepiej. Trzeba podejść do tego z głową. Psy w zależności od genów (docelowej wielkości) mogą rosnąć nawet do 1,5 roku-2 lat. W okresie, w którym kościec się rozwija, musimy być ostrożni i trenować bez skoków oraz nadmiernego biegania. Możemy uczyć psa chwytów czy wymiany dysków, a w rozsądnych dawkach wprowadzać rollery i delikatne (bliskie i niskie) rzuty.

Pies powinien przejść badania

Mając dorosłego psa, również musimy się upewnić, że jego zdrowie pozwala mu na treningi z dyskami. W tym celu powinniśmy wykonać mu badania RTG obszarów takich, jak:

  • stawy biodrowe
  • stawy łokciowe
  • kręgosłup
  • nadgarstki

Pies powinien umieć aportować

Trudno zacząć treningi frisbee, jeśli nasz pies praktykuje pogoń za zabawką, ale ani myśli do nas wracać. Dlatego warto najpierw nauczyć psa wymiany zabawek, dzięki której zrozumie, że najatrakcyjniejszy przedmiot do zabawy to ten, który mamy w ręce.

Musimy nauczyć się rzutów

Jak już wspomniałam, do frisbee trzeba dwojga i co najmniej połowa sukcesu zależy od rzutów człowieka. Czy można nauczyć się rzucać dyskami z internetowych tutoriali? Pewnie tak. Ja zdecydowałam się jednak postawić na profesjonalne kursy (na razie internetowy, a w przyszłości, gdy Farsa nie będzie już rosła – praktyczny), bo pozwalają one uniknąć wielu błędów.

Jakie rasy psów są odpowiednie do dogfrisbee?

Na zawodach najczęściej możemy zobaczyć w akcji border collie, owczarki australijskie, owczarki belgijskie, kelpie i zwinne kundelki. Szeroki wachlarz konkurencji w tym sporcie sprawia jednak, że większość psiarzy i ich pupili znajdzie coś dla siebie. Widziałam nagranie z międzynarodowych zawodów, na których niskopodłogowy corgi wyczyniał rzeczy niewiarygodne. Tak naprawdę istotne jest, aby pies był dorosły, zdrowy i miał dobrą kondycję (nie wyobrażam sobie, aby frisbee chwytał z łatwością i przyjemnością otyły labrador). Istotne jest też, żebyście umieli razem trenować w rozproszeniach. Jeśli dla psa interesujące jest na zewnątrz wszystko poza przewodnikiem, to nawet w najspokojniejszym miejscu trudno będzie z nim pracować. W każdym razie trzeba pamiętać, że w dogfrisbee nie powinno chodzić o poklask ani popularność. Celem tego pięknego sportu jest po prostu dobra zabawa.

*Oczywiście, jeśli nie zapomnisz o zasłonięciu nosa i ust oraz zachowaniu bezpiecznej odległości od innych widzów. Jeśli wolisz zostać w domu, to nagrania z Latających psów znajdziesz też w Internecie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *