Na czym polega spacer równoległy z psem?

Spacer równoległy to metoda pracy nad psimi relacjami. Jest w założeniu dość prosta, a korzyści z niej płynące – ogromne. Na czym polega spacer równoległy z psem? Jakim zwierzętom pomaga i jak go zorganizować?

Farsa jest klasycznym przykładem miejskiego psa, który reaguje lękowo na widok obcych zwierząt, szczególnie dużych i żywiołowych. Nasz problem to głównie szczekanie na pobratymców na smyczy. Pies czekający na opiekuna przed sklepem na drugim końcu skrzyżowania? Oszczekać! Pies idący chodnikiem z naprzeciwka? Oszczekać! Pies widziany przez okno samochodu lub z balkonu? Oszczekać! Im mniej przestrzeni i dróg ucieczki, tym trudniej nam bezkolizyjnie mijać innych psiarzy. Pracujemy nad tym od dawna i do tej pory skutki były dość mierne. Odkryłam jednak (oprócz olejku CBD, który trochę wycisza emocje Łaciatej, również na spacerach) spacery równoległe. Byłyśmy dopiero na dwóch, a już teraz widzę pierwsze efekty. Łatwiej mi skupić na sobie uwagę Farsy. Nawet kiedy zdąży wejść na wysokie emocje i parę sekund pokrzyczeć, to znacznie szybciej się uspokaja.

Co to jest spacer równoległy?

Spacer równoległy to zorganizowane spotkanie, na którym opiekunowie prowadzą psy na smyczach tak, aby szły obok siebie, ale skoncentrowały się nie na sobie, lecz na swobodnej eksploracji terenu. Coraz więcej trenerów i behawiorystów poleca taką formę treningu dla wszystkich psów, które mają problemy w relacjach z pobratymcami. Spacer równoległy ma stanowić okazję do pokazania zwierzęciu, że inny czworonóg w pobliżu nie musi wiązać się z nadmierną ekscytacją ani walką o przetrwanie. Najprościej mówiąc – chodzi o to, żeby pies nauczył się bez napięcia podążać za swoim przewodnikiem oraz “zajmować się swoimi sprawami” w obecności innego psa.

Spacer równoległy – dla kogo?

Spacer równoległy to metoda pracy, która sprawdza się w bardzo zróżnicowanych przypadkach. Łączy je jedno: dla czworonoga inny pies oznacza zdecydowanie większe emocje niż powinien. Jakim psom może pomóc spacerowanie równoległe?

  • psom, które na widok innych psów szczekają, próbują uciekać, kładą się brzuchem na ziemi, trzęsą się, napinają mięśnie, reagują agresją, nawet jeśli “oponent” jest daleko – dla takich zwierzaków obecność innego czworonoga oznacza powód do strachu
  • psom, które natarczywie chcą się witać i bawić z każdym napotkanym psem – nadmierna ekscytacja innymi psami, również ta “pozytywna”, nie jest dobra; wiele zwierzaków całkowicie “wyłącza mózg” i zapomina o swoim opiekunie, kiedy mija czworonożnego kolegę czy koleżankę; za wszelką cenę chce się z nimi obwąchać, przywitać, bawić, nierzadko dokładając do tego ruchy kopulacyjne
  • psom, które potrafią chodzić na luźnej smyczy – zanim umówisz się z psiarzem z twojej okolicy na spacer równoległy, wypracuj możliwie najlepiej luźną smycz; jeśli twój pupil będzie ciągnąć i się wyrywać, to nie dość, że trudno będzie wam pracować i utrzymać bezpieczny dystans, to wasz czworonożny towarzysz może się tym zestresować

Jakie psy mogą wspólne spacerować równolegle?

W idealnym scenariuszu w spacerze równoległym bierze udział pies problemowy (reagujący na pobratymców lękiem lub ekscytacją) oraz “psi profesor”, który pokazuje towarzyszowi, że można wspólnie eksplorować teren bez zbędnych emocji, z wzajemną ignorancją lub wspólnym węszeniem. My jednak spotkałyśmy się pierwszy raz z suczką, która podobnie jak Farsa, reagowała na psiaki lękowo (kładąc się na ziemi) i oba spotkania wypaliły. Myślę, że kluczowe jest, żeby psy stanowiły dla siebie wzajemnie wyzwanie, któremu są w stanie podołać. “Psi profesor” jest niezwykle pomocny, szczególnie gdy zaczynacie swoją przygodę z takimi treningami. Znając jednak swojego czworołapa, znasz też jego możliwości i może się okazać, że jeśli jego problemy nie są skrajnie duże (np. bezpardonowe rzucanie się do ataku na psa, od razu), to towarzysz z podobnym progiem reakcji okaże się dla was dobry. Farsa nawiązała niejedną udaną relację z innym lękowym psem. 😉

Jak powinien wyglądać spacer równoległy?

Jeśli chodzi o spacer równoległy w praktyce, trzeba pamiętać o kilku rzeczach:

  • podejdź od tyłu lub z boku do psa, który jest już w trybie spacerowym
  • idźcie żwawo, nie zatrzymujcie się, jeśli nie jest to konieczne
  • zacznijcie spacerować w dużej odległości (u nas było to na początku nawet kilkanaście metrów 😉 ), która pozwoli obu psom po czasie wyluzować w swojej obecności
  • odległości zmniejszajcie dopiero, gdy będziecie mieć pewność, że bieżący dystans jest dla obu psów całkowicie bezpieczny
  • na początku najlepiej, aby psy spacerowały po zewnętrznych stronach – człowiek stanowiący “barierę” między zwierzętami zwiększa ich poczucie bezpieczeństwa
  • jeśli widzisz, że dla któregoś z psów bieżąca odległość jest za mała i go stresuje, to zwiększ ją na powrót do “bezpiecznej”
  • nie dopuszczaj od razu do przywitania psów – celem spaceru równoległego jest pokazać zwierzętom, że ich wzajemna obecność może być nieistotnym tłem, a nie celem przechadzki 😉
  • używaj przysmaków tylko wtedy, gdy psy są w dużej odległości od siebie (używanie zabawek odrzuciłabym całkowicie) – w przeciwnym razie mogą wywołać walkę o zasoby
  • nagradzaj psa, gdy jest spokojny, wysyła sygnały uspokajające i z własnej woli zwraca na ciebie uwagę (choć na początku może się okazać, że musisz mu w tym ostatnim troszkę “pomagać”)
  • zawsze kończ spacer równoległy w momencie, gdy pies jest spokojny
  • nie eksploatuj psa spacerem równoległym do utraty tchu – w zależności od psa dobrze zacząć od krótkich okresów (nawet 15 minut); nie kończcie, gdy jest już bardzo zmęczony, bo będzie mu się trudno na tobie skoncentrować

Jak i kiedy zwiększać poziomy trudności?

Na kolejnych etapach można nie tylko zmniejszać odległości, ale też dopuścić, aby psy szły koło siebie (bez bariery, jaką jest człowiek), a nawet spokojnie się obwąchały. Pamiętaj jednak, żeby nie stawiać poprzeczki wyżej zbyt szybko. Sukcesy mogą być dla nas tak ekscytujące, że od razu będziemy na ich fali chcieć więcej. Lepiej jednak zakończyć spacer równoległy z jednym małym zwycięstwem niż zaryzykować, że pies poradzi sobie z czymś trudniejszym, gdy nie będzie na to gotów. Odrób lekcje z psiej mowy ciała, abyś wiedział/a, kiedy jest dobry moment na podwyższanie poziomu trudności. Jeśli nie masz co do takich rzeczy pewności, spróbuj treningu pod okiem specjalisty.

Gdzie znaleźć partnerów do spacerów równoległych?

My odnalazłyśmy nasze towarzyszki spacerowe (i kandydatów na kolejne spotkania, z innymi psiakami) na grupie Spacery równoległe Wrocław. Polecam poszukiwania internetowe. Obawiasz się, że pierwszy spacer równoległy będzie dla was dużym wyzwaniem? Zapytaj o możliwość takiej formy treningu trenera / behawiorystę w swojej okolicy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *